Notatki Marty - UK - Ardley

31

2011-11-20T20:41:00.000Z

Faktem jest, że już od dawna nie zaglądałam na bloga, więc dzisiaj postanowiłam, że dodam nową notkę. I nie byłoby z tym żadnego problemu gdyby nie fakt, że mnie złapało przeziębienie. Czuję się obolała, boli mnie głowa, nos mam zatkamy, kicham, gardło mnie boli i w ogóle jestem do niczego. Zaaplikowałam sobie końską dawkę rutinoscorbinu i wapna, popijam Lemsip (angielska wersja gripexu) i planuję się dobić ibupromem przed snem. Czy to coś da? - nie wiem. Wątpię, gdyż Mandy i Mark też chodzą zasmarkami a Rebecca w pracy kaszle nie zakrywając ust dłonią, więc jak ja mam się uchować zdrowa?
Jeśli mi do następnego weekendu przejdzie, to wtedy napiszę :-)

30

2011-09-25T17:11:00.000+01:00

Tak więc mój Man kupił sobie nowy samochód. Faktem jest, że był nam samochód potrzebny, jako że obydwoje jeździmy teraz do pracy, natomiast mógł sobie kupić coś mniejszego i tańszego. Ale jak szaleć to szaleć (Tatek coś o tym chyba wie) - teraz jesteśmy posiadaczami prawie nowego Peugeot 207 s.

Jeździ się nim pięknie :-) Sprawdziliśmy to dzisiaj - pojechaliśmy na wycieczkę po Cotswold. Pierwszy przystanek: Moreton-in-Marsh. Pogoda nam tam trochę nie dopisała, zrobiło się wietrznie i deszczowo, więc przeszliśmy się tylko wzdłuż głównej ulicy i szybciutko wracaliśmy do samochodu.

Następnie pojechaliśmy do Broadway. Okazało się, że to jest w sumie całkiem ładne miasteczko. Pochodziliśmy trochę dookoła, zatrzymaliśmy się na tradycyjne Cream Tea - scones z clotted cream, dżemem i herbatą (koniecznie z mlekiem!) i odwiedziliśmy Christmas Shop.

Nasze Cream Tea

Christmas Shop

29

2011-09-17T19:49:00.002+01:00

Jak to sie mowi…? Ludzi nie nalezy oceniac po pozorach? ;-)

Rebecca z ktora pracuje jest mila osoba, ale czasami złości sie troche na głupich klientow, z którymi czasami przychodzi nam sie kontaktować i wtedy wole sie do niej nie odzywac. Wiem juz, ze jest dziewczyna mojego szefa, ze uwielbia psy (przygarnela swoje dwa obecne pupile ze schroniska), i ze uwielbia jesc passion fruit. Dzisiaj natomiast dowiedzialam sie, ze uwielbia Harry Pottera i ze na nadchodzacy weekend ma zaplanowane ogladanie wszystkich filmow (taki maraton) z Danielem Radclifem. Troche sie zdziwilam, bo Rebecca nie wyglada na fanke Harrego, ale najwyraźniej mamy więcej wspólnego niż by się mogło zdawać.

Poza Harrym obydwie uwielbiamy Sex and the City, cosmopolitany, gotowanie i spinning. I okazuje się, że dziewczyna mojego szefa jest w sumie fajną dziewczyną ;-)

28 - Ken i jego przypadłości...

2011-09-04T09:30:00.000+01:00

Najwyższy czas zacząć serię notek na blogu pt. "Ken i jego przypadłości". Nie mam na myśli przypadłości zdrowotnych bynajmniej. Raczej chciałabym opisać, jak to jest mieszkać pod jednym dachem z Tatą Mitchella. A przypuszczam, że będzie o czym pisać...

Ken jest fajnym facetem - mądrym, zrównoważonym, doświadczonym i pomocnym. Nigdy nie było między nami żadnych napięć (czego nie mogę powiedzieć o "przyszłej teściowej") i czasami mam wrażenie, że traktuje mnie jak jak swoją córkę. Mitch mówi, że dla jego rodziców jestem córką, której nigdy nie mieli: taką, która zapyta, jak minął dzień, pozmywa naczynia po obiedzie bez proszenia o to, a wieczorem zaoferuje, że zrobi herbatę ziołową z miodem. No cóż, ich rodzona córka może nie jest chodzącym ideałem, ale też ma swoje dobre strony ;-)

Nie o tym jednak. Dzisiaj chciałam napisać o racuchac. A mianowicie, wczoraj rano byłam w domu ja, Marc i Mandy. Poranek był dość leniwy: ja i Marc szykowaliśmy się żeby pójść na siłownię, Mandy leżała w łóżku ze swoim iPad'em, a Cindy grzała jej nogi. Poprosiłam Mandy, żeby zawiozła mnie i Marca do Bicester i żeby ją "udobruchać" (albo przekupić), zrobiłam racuchy. Pierwszy raz zrobiłam takie naleśniki z jabłkami, które w dodatku bardzo Mandy smakowały. Sporo ich zjadła (nie ma to jak dbać o linię), ale dwa zostały, więc przykryłam je nalerzykiem z nadzieją, że może po obiedzie je sobie zjem na deser.

Późnym popołudniem, wczesnym wieczorem Ken wrócił z pracy. Wychyliłam głowę z pokoju, żeby powiedzieć "Dzień dobry", ale nie schodzilam nawet na dół, bo akurat miałam fazę na słuchanie płyt do nauki niemieckiego (no comment!). Za jakiś czas schodzę zrobić sobie herbatę i tak zajrzałam do dużego pokoju, żeby zobaczyć, co Ken ogląda w TV. A Ken mi dziękuje, że zostawiłam mu trochę placków ziemniaczanych i mówi, że były pyszne!

Chwilę mi zajęło zorientowanie się, że mówi o moich racuchach, które planowałam sobie skonsumować później. Ken jak zobaczył, że na stole leży coś co wygląda jak placki ziemniaczane, to bez zastanowienia polał je majonezem czosnkowym i połknął nawet się nie zorientowawszy, że nie są słone!

Morał z tego taki: po co się męczyć, skrobać i trzeć ziemniaki i smażyć placki ziemniaczane, jak mogę zrobić w kilka minut racuchy, i będą tak samo dobre? ;-)

27 - Jesień idzie... nie ma rady na to...

2011-09-03T09:46:00.001+01:00

W lokalnym pubie w Bucknell koniec lata świętuje się organizując Beer Festival. Na ten długo wyczekiwany dzień udało nam się ściągnąć z Kent naszych przyjaciół - Toma i Zoe. Póki słońce świeciło, siedzieliśmy grzecznie przy stole popijając scrumpy cider i jedząc hog roast.

Natomiast, kiedy słońce zaszło...

... ja i Tom, świeżo upieczeni absolwenci University of the West of England w Bristolu, świętowaliśmy fakt nie posiadania pracy pijąc jeszcze więcej cydru, śpiewając i tańcząc. Szkoda tylko, że następnego dnia czuliśmy się tak bylejak ;-)

26 - sunny, yesterday my day was filled with rain...

2011-08-19T09:33:00.000+01:00

Po wczorajszym paskudnym dniu przyszedł śliczny piątek. Słoneczko świeci, śliwki i liście spadają z drzew, jest dość rześko, ale przyjemnie.

Ken ma wolny dzień i okupuje iPad'a - swoją nową zabawkę, Cindy czeka cierpliwie żeby ktoś jej porzucał piłeczkę, a ja nie ustannie przeszukuje internet w poszukiwaniu pracy (i robię zdjęcia ogródka).

25 - dlaczego marketing?

2011-08-18T09:48:00.001+01:00

Szukanie pracy to bardzo ciężka i niewdzięczna praca. Kiedy składałam aplikację na kurs marketingu na University of the West of England w Bristolu nie zastanawiałam się, czy po ukończeniu studiów znajdę pracę. Co ja w ogóle sobie myślałam? Nie pamiętam...

Teraz, kiedy zdarza mi się pójść na rozmowę kwalifikacyjną i ktoś mnie zapyta dlaczego wybrałam marketing, ciężko mi na to pytanie odpowiedzieć. Chyba dlatego, że nie miałam innego pomysłu, brakowało mi wiary w siebie i bałam się wybrać coś bardziej ambitnego, nie słuchałam rad rodziców i osób bardziej doświadczonych, chciałam sama podejmować decyzje... Powodów jest mnóstwo, ale żaden z nich nie powinien zostać ujawniony podczas rozmowy z potencjalnym pracodawcą.

Teraz myślę sobie, że marketing to był błąd. Już pomijając fakt, że ciężko mi jest znaleźć pracę... Po prostu uważam, że stać mnie było na więcej. Mogłam studiować coś ciekawszego, coś trudniejszego, coś co dałoby mi konkretne umiejętności, coś co pozwoliłoby mi znaleźć pracę bez żadnych problemów. Tylko że teraz to ja sobie mogę tak gdybać.

Wiem, że powinnam się przestać nad sobą rozczulać i wziać się za siebie, zacząć jakąś pracę (na pewno nie w marketingu bo do tego potrzebne jest doświadczenie którego ja nie mam, bo przecież studiowałam przez ostatnie trzy lata), zacząć zarabiać... ale kiedy za oknem pada, temperatura spada i jesień się zbliża, to ciężko o pozytywne nastawienie.

24

2011-08-03T20:00:00.003+01:00

Rodzice Mitcha są zainteresowani kupnem domu w UK. Dlatego wczoraj pojechałam z Mitchem i jego rodzicami obejrzeć domy, które są wystawione na sprzedaż w Bicester. Dwa, które wczoraj widzieliśmy są położone w samym centrum - minuta spaceru do sklepu, dwie minuty na stację kolejową. Niby fajnie, ale domki malutkie, wąskie, klaustrofobiczne...

I tak sobie pomyślałam, że chyba zaczynam się przyzwyczajać do mieszkania na wsi. Może nie do samej wsi, ale do tego domu. Bo jest on ładny, przestronny, ma logiczny rozkład pomieszczeń i piękny ogród. W lecie można grillować i spędzać wieczory w ogrodzie, w zimie jak się włączy ogrzewanie to jest ciepło i przytulnie (mimo wielkiej szpary przy drzwiach wejściowych, którą trzeba zakrywać dywanem).

I wiem, że niedługo, kiedy już będzie taka możliwość, to z chęcią przeprowadzę się do małego mieszkanka w centrum jakiegoś miasta - małego, ale własnego. Ale do tego czasu będę się cieszyć mieszkaniem na większych przestrzeniach.

A to, że nie mogę się wyrwać z tego Ardley, to już inna sprawa... Na autobusach nie można polegać. Ale to temat na inną notkę.

23

2011-08-02T19:32:00.000+01:00

Po trzech miesiącach spędzonych w UK, Danielle (siostra Mitcha) poleciała do Bankoku. A że popsuła swój komputer, to Ken i Mandy dali jej swój, a teraz korzystają z Mitcha komputera, co jemu się za bardzo nie podoba. Tak więc Ken wpadł na pomysł, że kupi sobie iPad'a. A że o komputerach wie tyle co nic, to od kilku dni wypytuje MItcha co taki iPad jest w stanie zrobić (Czy można na nim sprawdzić pocztę? Czy on-line banking będzie działać? Czy to ma Skype?)...

Dzisiaj z rana postanowił zadzwonić to swojego operatora telefonu i internetu (Vodafone) i popytać o iPad'a kogoś, kto powinien się na tym znać. W międzyczasie pytał Mitcha, czy 5GB internetu wystarczy na miesiąc i co można z tym zrobić?

A potem, ponieważ Mandy postawiła na stole jajecznicę, Ken mowi: "Zaczekaj Danny (facet z którym rozmawiał), włączę cię na loudspeaker bo mam śniadanie". I wcinając jajecznicę dalej rozmawia o iPadzie :-D Uśmialiśmy się z Mitchem stwierdzając, że facet po drugiej stronie telefonu będzie opowiadał kolegom o tym telefonie ;-)

22

2011-06-10T21:16:00.005+01:00

Po tygodniu mieszkania z “przyszlymi tesciami” zaobserwowalam, ze:

1. Mieszkancom Orchard Cottage (w sumie jest nas tu piatka obecnie) pasuje fakt, ze obecnie nie pracuje i siedze w domu, bo wychodze z psem na spacery, nastawiam, wieszam i skladam pranie, zmywam naczynia i codziennie gotuje. Mam wrazenie, ze jak juz dostane prace to beda mnie prosic zebym ja rzucila i wrocila do zajmowania sie domem ;-)
2. Williamsom smakuje wszystko to, co ugotuje. W sumie to nawet nie musze sie przemeczac, wystarczy ryz z warzywami czy inne curry (zazwyczaj wszystkie dania sa jednogarnkowe). Dokladnie taka sama sytuacja jak w domu w Lodzi ;-)
3. Williamsi lubia ostre jedzenie. Tak bardzo, ze moj polski krupnik doprawiali Tabasco. Nie mam nic przeciwko temu wlasciwie, ale moim skromnym zdaniem potrawy traca swoj niepowtarzalny smak po dodaniu jednej i tej samej przyprawy do kazdego dania.
4. Mama Mitcha lubi polska wodke Zubrowke, szczegolnie z Diet Coke. Schodzi nam tak szybko, ze powinnam chyba przywiezc zapas z Polski... Kochani Rodzice, poprosze o butelke ;-)

Poza tym to wlasnie pakujemy sie i szykujemy na wakacje w RPA. Taksowka odbiera nas jutro o 3 rano, o 6:30 mamy lot do Amsterdamu gdzie przesiadamy sie na samolot do Johannesburga. W RPA ladujemy o 21:00 i przesiadamy sie do samochodu, zeby na 4 rano w niedziele dotrzec do Durban. 24 godziny podrozy... w bagazu podrecznym mam kanapki, jablka, slodycze, mokre chusteczki, suche chusteczki, kosmetyczke, ksiazke – wszystko co ma mi pomoc przetrwac ta podroz. Prosze trzymac kciuki i mam nadzieje, ze bedac w Durban uda mi sie dorwac do komputera i ze bede mogla kilka zdjec wrzucic na Facebooka.

22

2011-06-01T12:40:00.001+01:00

Do ostatniego wpisu zapomniałam dodać zdjęcia naszego mieszkanka spakowanego w pudełka:

A poza tym to w sobotę byliśmy na Beer Festival w lokalnym pubie, gdzie można było spróbować ponad 30-stu rodzajów piwa i cydru. Ja spróbowałam trzech, rodzina Williamsów trochę więcej :-)

Dzisiaj jest ostatni dzień wolny Mitchusia więc pojechaliśmy samochodem do Bicester, siedzimy sobie w Costa Coffee gdzie mogę spokojnei używać internetu na moim komputerze! Mała rzecz a cieszy :-)

Za 10 dni lecimy do RPA, więc muszę sprawdzić czy wszystko mamy, a jeśli czegoś nie mamy, to zastanowić się jak to dostać, bo będę raczej uziemiona w Ardley... Ale mam nadzieję, że w przyszłym tygodniu uda mi się na jeden dzień do Oxfordu pojechać i pozałatwiać kilka spraw, może kilka agencji pośrednictwa pracy odwiedzić, poszukać nowego zajęcia... Studentką już nie jestem, absolwentką jeszcze nie, bo dyplom dopiero pod koniec lipca dostanę, i w dodatku bez pracy. Kiepsko trochę...

21

2011-05-28T07:11:00.001+01:00

Dwudziesty pierwszy wpis na bloga pisze juz z Ardley (przepraszam za brak polskich literek, ale komputer Mandy do ktorego jest internet podpiety ich nie ma).
Przeprowadzilismy sie na wies wczoraj. Troche zachodu z tym bylo, bo pakowanie, bo noszenie paczek i mebli, bo przewozenie tego pod presja czasu (samochod musial byc oddany do wypozyczalni na konkretna godzine)... Ale udalo sie, rozpakowalismy sie juz wczoraj wieczorem, nasz nowy pokoj jest czysty i przytulny i teraz musimy tylko uwazac, zeby Cindy nie wskakiwala nam na lozko bo zostawia czarne kudelki wszedzie.

Brakuje mi internetu na moim komputerze. Ten na komputerze Mandy jest wolny, zacina sie, dziala jak chce i w dodatku nie moge go caly czas uzywac bo jakis limit ma czy cos... poza tym inni domownicy tez go chca, wiec nie jest dla mnie na wylacznosc. Chyba niedlugo pojawia sie u mnie jakies objawy odwyku komputerowego.

I myślę, że będzie mi też brakować Bristolu. Fajnie mi się w tym mieście mieszkało, było nie za duże i nie za małe, takie w sam raz :-) I w dodatku dość kolorowe i pełne imprez prawie codziennie (w końcu mnóstwo studentów musi się wyszaleć)...

20

2011-05-25T07:29:00.000+01:00

Dzisiaj jest 25-ty maja - dzień mojego ostatniego egzaminu. Dzisiaj piszę Public Relations - cztery eseje w trzy godziny. Uczyłam się, ale ile z tego zostało w mojej głowie to nie wiem, bo już jestem bardzo zmęczona nauką.
W sumie to od stycznia nie miałam porządnej przerwy (z wyjątkiem tygodnia we Francji, ale nawet tam czytałam książkę o Social Media). Początek roku był pod znakiem prac pisemnych, marzec - pod znakiem pracy licencjackiej, a od początku kwietnia dzień w dzień przygotowania do egzaminów. Nie mówię, że cały czas, ale nawet jak się nie uczyłam to myślałam o tym, że się powinnam uczyć a nie robić coś innego. Ale to już zbliża się ku końcowi... :)

W zeszłym roku dostałam od Maminki czterolistną koniczynkę na szczęście. Jest to już dość wymęczona koniczynka, jako że służyła ona Mojej Mamince od 1978 roku. Przyniosła mi szczęście w zeszłym roku (zdałam wszystkie egzaminy), więc liczę na powtórkę z rozrywki w 2011.

Proszę trzymać za mnie kciuki, a po południu... wakacje czas zacząć! :)

19

2011-05-19T10:19:00.000+01:00

Koniec maja się zbliża, a w UK zimno, jakby lata miało nie być. Bo 15*C to nie jest ciepło dla mnie.
Żeby sobie poprawić humor, rozpoczęłam sezon rabarbarowy robiąc Szwedzkie ciasto z rabarbarem i kompot rabarbarowy. Mitch zdecydował, że nie lubi rabarbaru (jeszcze przed spróbowaniem mojego wypieku) i byłam zmuszona zjeść całe ciasto sama (modliłam się, żeby poszło w biust, ale chyba nic z tego nie wyszło).

Poza tym po raz pierwszy w tym roku kupiłam czereśnie. Cena była tak zawrotna (£3,50 za 1lb) że kupiłam ich sobie tylko garść i teraz się nimi delektuję i z nikim nie dzielę.

Poza tym uczę się do ostatnich dwóch egzaminów i pakuję w tym samym czasie, jako że przeprowadzka jest wyznaczona już na koniec przyszłego tygodnia! Moje roślinki doniczkowe czekają na transport już dzisiaj, ponieważ nie chcę żeby im się coś stało jak wszystko razem zostanie wrzucone do samochodu w przyszły piątek.

Sofa już wyszła z mieszkania wczoraj. Paulina (moja koleżanka) powiedziała, że bardzo bym jej pomogła gdybym mogła jej tą sofę pożyczyć na jakieś dwa miesiące (wizyta rodziny z Meksyku się szykuje) i jej mąż Dave odebrał ją od nas wczoraj właśnie. Pusto trochę bez niej jest...

A nasze pierwsze pudełka i walizki już czekają... Jedziemy dzisiaj do Bicester na 21-sze urodziny Danielle, wiec przy okazji bierzemy kilka rzeczy ze sobą. W pierwszej kolejności idą moje sukienki (czerwona walizka) - powieszę je sobie w szafie i będę patrzeć jak Danielle zielenieje z zazdrości ;-)

18

2011-05-06T08:29:00.000+01:00

To już miesiąc minął od ostatniej notatki. Co się w tym czasie wydarzyło...?

Wykłady na uniwerku się skończyły już na dobre. Wielkanoc spędziłam w Bicester z rodziną Mitchusia. Uczyłam się do egzaminów, które (jak co roku) zaczęły się stanowczo za wcześnie. Miałam telefoniczną rozmowę z Diageo, potem zostałam zaproszona na rozmowę do Warszawy, a jak już się zorganizowałam żeby pojechać, to rozmowa została przełożona na lipiec.

Tak więc niewiele się wydarzyło ;-)

Natomiast nadchodzący miesiąc zapowiada się ciekawie. Krótka wycieczka do Łodzi żeby się z Kochaną Rodzinką zobaczyć, egzaminy, 21-sze urodziny Danielle (a w UK to właśnie 21-sze się świętuje tak jak 'osiemnastkę' w Polsce), przeprowadzka do Bicester i... wycieczka do RPA!!! Zapowiada się ciekawie :-)

17

2011-04-07T10:02:00.001+01:00

Siedziałam sobie wczoraj wygodnie przed komputerem oglądając Sex and the City, kiedy zadzwonił mój telefon. Numer nie znany, więc zastanowiłam się dwa razy czy odebrać ;-)

Okazało się, że dzwoni do mnie ktoś z Diageo - firmy, do której aplikowałam o pracę kilka miesięcy temu - pytając czy mogą się ze mną umówić na telefoniczną rozmowę kwalifikacyjną następnego dnia! Doceniam czas na przygotowanie się do tej rozmowy - jeden wieczór ;-)

Ale może i dobrze, że tak to się złożyło, przynajmniej nie mam czasu się denerwować i panikować. Poczytałam sobie o tej firmie, dowiedziałam się, jak się poprawnie wymawia jej nazwę [Dijażjo] i doszłam do wniosku, że chętnie bym dla nich pracowała. Rozmowę mam za godzinę i mam nadzieję, że pójdzie dobrze. A jak nie, to w ramach "ja-wam-jeszcze-pokażę' przygotowałam już listę firm do których wyślę aplikacje w najbliższym czasie: wszystkie konkurujące z Diageo!

16

2011-04-06T11:35:00.000+01:00

Kilka dni temu wróciliśmy z Francji. Tygodniowe wakacje to było dokładnie to, czego mi było trzeba. Zrelaksowałam się, bo nie mialam wyjścia - w Villemagne-l'Argentiere nie było telewizji, internetu, ani sklepu. Był pub, ale tak śmierdzący dymem papierosowym, że nie mogłam w nim spędzić więcej niż kilka minut.

Najadłam się bagietek, serów, oliwek oraz nutelli i wypiłam za dużo wina. A teraz jestem na zdrowej diecie oczyszczającej ;-)

Chcąc jeść zdrowo poszłam dzisiaj zrobić zakupy na Farmers' Market. Kupiłam stanowczo za drogą rybę i pyszne buleczki z ziarnami. Ale rozczarowały mnie stoiska z warzywami, bo nie znalazłam na nich nic, co by mi pasowało do ryby. A może po prostu nie wiem, co by do niej pasowało...?

W sklepie za rogiem kupiłam młode ziemniaczki i ogórka - będzie mizeria. Maminka zawsze robila mizerię którą lubiłam, a ja już od wieków jej nie robiłam. Jeszcze tylko po polską śmietankę muszę iść do Polskiego Sklepu.

A zmieniając temat... Moje kuzynki wychodzą za mąż (Natalia, Zuza) albo są w ciąży (Magda), moja znajoma rozstała się z narzeczonym (Zuza). Mnie się natomiast śniło ostatniej nocy, że Mitch mi się oświadczył, a mój Tatek był bardzo z tego niezadowolony. Czy to coś znaczy? ;-)

15

2011-03-14T09:13:00.000Z

Ostatnio zauważyłam, że mój chłopak, który normalnie jest 'cleaning freak' i nienawidzi, jak w mieszkaniu jest bałagan, przestał sprzątać. Tak, jakby nie widział, że umywalka jest brudna, wanna czeka na umycie, a na stolikach nocnych zbiera się kurz.
I na moje wczorajsze pytanie, dlaczego przestał sprzątać, dał mi rozbrajającą odpowiedź: "No bo przecież już niedługo się wyprowadzamy".
Dodam, że wyprowadzamy się z naszego obecnego mieszkania dopiero na początku czerwca! A jego sposób myślenia oznacza, że przez najbliższe 2,5 miesiąca mamy mieszkać w nieposprzątanym mieszkaniu!
Tłumaczę sobie tą jego teorię tym, że czas jest pojęciem względnym i dla jednych (Mitch) 2,5 miesiąca to tylko chwila, a dla innych (ja) to jeszcze mnóstwo czasu kiedy wiele rzeczy może się wydarzyć. Jakby nie było, nadchodzący weekend obydwoje (!!!) spędzimy pod znakiem wiosennych porządków - już ja się o to postaram.

14

2011-03-07T09:36:00.001Z

Za kilka miesiący wyprowadzamy się z Bristolu. Przez jakiś czas zamieszkamy w Oxfordzie. Pozwoli mi to na szukanie pracy tam albo w Londynie. Mitchell będzie musiał złożyć wypowiedzenie w swojej obecnej firmie i również znaleźć coś nowego na wschodzie kraju.

Od prawie trzech lat Mitch pracuje dla Sodexo. To jest taka firma która zapewnia catering innym organizacjom. Mitch pracuje w Airbus. Zaczynał jako zwykły sprzedawca, poźniej nadzorował sklep, teraz trenuje innych pracowników. Musiał ciężko pracować żeby przebić się przez tą bezmyślną masę i żeby jego krótkowzroczny manager zauważył jego wysiłki. Na szczęście Mitchell nie owija w bawełnę, wali prosto z mostu i przekonał swojego managera żeby go wysłał na trening.

Po trzech latach pracy w tym miejscu Mitch wreszcie został doceniony. Regularne treningi, lepsza wypłata, szampan... Tak, tak – w zeszłym tygodniu Mitch dostał od przełożonych butelkę szampana w ramach podziękowania za ciężką pracę. Bąbelki warte £50 ;-) Szkoda, że tak późno. I jeszcze mówią, że mają nadzieję, że Mitchell zostanie z nimi kolejne trzy lata! Według mnie mogą się wypchać. Mitch już dostał ofertę pracy w innej firmie gdzie są duże szanse na to, że nie będzie musiał czekać tak długo na awans.

A ja... ja się uczę, wysyłam maile w odpowiedzi na różne oferty pracy i czekam, czy ktoś się zdecyduje zatrudnić kobietę, świeżą absolwentkę, o bardzo obco brzmiącym nazwisku. Ktokolwiek?

13

2011-03-06T13:39:00.000Z

Piękna pogoda za oknem, wolna niedziela, idealny dzień na wyjście na spacer z Ukochanym.

Tyle że mój Kochany leży chory w łóżku. Gdyby to było przeziębienie, to bym mu wybaczyła. Ale sam się do tego stanu doprowadził. Zaczynam wątpić, czy On kiedykolwiek nauczy się pić tak, żeby później nie chorować...

Ale zabawa wczoraj była ok. Poszliśmy z dwójką znajomych do baru gdzie grał zespół i bardzo miło spędziliśmy czas.

Ja dzisiaj powoli piszę sobie pracę licencjacką. Jeszcze kilka dni temu narzekałam na nią strasznie, ale dzisiaj mi przeszedł zły humor i nawet to mozolne czytanie artykułów akademickich i pisanie mi jakoś idzie.

Jeszcze tylko trzy tygodnie i będzie po wszystkim. Przez tydzień będę się mogła zrelaksować na południu Francji pijąc wino i jedząc bagietki. Potem 'tylko' dwa miesiące i wakacje! Jupi! ;)

12

2011-02-28T12:01:00.000Z

Dopadło mnie paskudne przeziębienie. A właściwie Mój Kochany mi je sprzedał. Rozwinęło się ono pod wpływem stresu i podróżowania, przeskoczyło na mnie i znalazło sprzyjające warunki związane ze stresem i spędzaniem czasu w zamkniętych pomieszczeniach z dużą liczbą osób (również przeziębionych albo już zupełnie chorych).

Studenci nie zwracają uwagi na przeziębienie. I tak pójdą w poniedziałkowy wieczór wyszaleć się w studenckim klubie który oferuje shoty za £1 (bo jak można opuścić taką okazję!?), a potem przyjdą na zajęcia zarażać innych studentów. I tak drogą kropelkową to paskudztwo się roznosi.

A ja tak się starałam uniknąć tego przeziębienia... jak tylko poczułam, że się gorzej czuję, od razu łyknęłam Lemsip (brrr... ciarki mnie przechodzą jak tylko o tym pomyślę!), zrobiłam sobie syrop cebulowy (brzmi nienajlepiej, ale jest całkiem smaczny; tylko żadnego całowania po nim!) i popijałam herbatkę z sokiem malinowym Babcinej roboty.
Później doszło smarowanie pleców amolem, inhalowanie się Olbasem i nacieranie gardła Vicksem. I tak nic nie pomogło!!!

Siedzę teraz zasmarkana w domu i staram się skupić na nauce mimo tego, że mój mózg jest zalany glutami! Nie mam czasu na chorowanie teraz i niech to przeziębienie już sobie pójdzie. Mój czas na chorowanie jest zarezerwowany na koniec października/początek listopada.

11

2011-02-24T07:47:00.000Z

Pierwszy zachwyt nowym blogiem minął i widać tego efekty. Już od miesiąca mnie tu nie było. Poza tym byłam trochę zajęta, zaabsorbowana innymi rzeczami i jakoś zabrakło mi weny, żeby o nich pisać.

Dzisiaj piszę, bo jestem trochę sfrustrowana, a wygadanie się (wypisanie) mi zazwyczaj pomaga. Otóż miałam na dzisiaj umówioną telefoniczną rozmowę kwalifikacyjną (telephone interview) z jedną z międzynarodowych korporacji. Przygotowywałam się do niej od kilku dni, miałam chwile zwątpienia, jeden atak paniki, potem znowu przypływ wiary w siebie, a wczoraj wieczorem rozstrój żołądka. I na co mi to było??

Dzisiaj rano dostaję maila (dwie godziny przed umówioną rozmową), że mój interviewer jest chory i muszą przełożyć rozmowę na przyszły tydzień! Czyli mam przed sobą kolejny tydzień wzlotów i upadków nastrojowych spowodowanych czekaniem, którego naprawdę nie lubię!!! Grrrr...

Czy ktoś ma jakąś sprawdzoną metodę na kontrolowanie takich nerwów?

10

2011-02-02T07:40:00.000Z

Angielski rząd lubi angażować się w kampanie socjalne (social campaigns) mające na celu zmianę zachowań obywateli.

Ja osobiście zwrociłam uwagę na "Change 4 life" - kampania mająca na celu zachęcenie obywateli (szczególnie tych młodszych) do zmiany trybu życia na zdrowszy: regularnego ćwiczenia i zdrowego jedzenia.

Były kampanie przeciwko otyłości i 'binge drinking' (piciu do nieprzytomności), kampanie na rzecz szczepienia przeciwko grypie i jedzeniu pięciu porcji warzyw i owoców dziennie.

Mam wrażenie, że w przypadku większości osób, trafiają one do jednego ucha i wylatują drugim. BBC to potwierdza pisząc, że młodzi ludzie ignorują takie przesłania. A szkoda, bo pomysły są dobre i wsparcie provided (dostarczone?).

Już od listopada słyszę w radiu powtarzające się reklamy ostrzegające mnie przed groźną i ciężką zimą. Jakaś pani mówi w nich, że należy trzymać się ciepło. Zamykać drzwi i okna, zasuwać zasłony, nie oszczędzać na ogrzewaniu. Ale najlepszy pomysł, jaki podsuwa, to jedzenie ciepłych zup. Przecież to jest 'common sense'! A może tylko w krajach wschodniej i środkowej Europy to jest takie oczywiste, a w UK gdzie zimy zazwyczaj były deszczowe, społeczeństwo musi być pouczane jak się trzymac ciepło?

9

2011-01-20T06:46:00.003Z

Wpadła mi w oczy dzisiaj 'nowinka', że Britney Spears nagrała nowy singiel. Posłuchałam, nie zachwyciłam się i prawie o tym zapomniałam, ale...

Obejrzałam sobie wczorajszy odcinek Glee (angielski serial dla młodzieży), który w całości był poświęcony Britney. Zbieg okoliczności?

Oczywiście, że nie. To starannie przemyślany zabieg PRowców - cwanych ludzi, którzy sterują światem. Może kiedyś będę jedną z nich?

W sumie PR to jeden z najfajniejszych przedniotów na uni jaki miałam. Pani Ptak (Miss Bird) to świetna nauczycielka, a praca zaliczeniowa o Honda Electra to jedna z najciekawszych i najbardziej kreatywnych prac jakie pisałam. Tak więc kto wie... może za rok albo dwa to ja będę promować nowy singiel B. Spears? (Oby nie! Ona już chyba nic dobrego nie zaśpiewa).

8

2011-01-18T07:31:00.002Z

Słucham sobie dzisiaj z samego rana radia.

"Radio heart... Bush, Troy and Paulina... tram tam tam..." ;-)

I nagle słysze, że prowadzący czyta sms'a/maila od słuchacza:

"Siedzę w autobusie obok kogoś i nagle siedzenie obok się zwolniło. Chciałbym się przesiąść, ale nie wiem, czy wypada [zostawiać współpasażera samego]?"

("Should I move if the seat next to me becomes available if I seat next to someone in the bus?").

I muszę powiedzieć, że przesiedziałam przy radiu następne pół godziny żeby się dowiedzieć, co inni ludzie o tym myślą ;-)

Faktem jest, że sama mam czasami taki dylemat. W sumie to nawet dość często, bo na co dzień podróżuję komunikacją miejską do szkoły. I na przykład siadam obok kogoś, kto strasznie pociąga nosem, co mnie wyprowadza z równowagi bo chciałabym takiem osobie zaproponować chusteczkę (a właśnie - można czy nie wypada?). I mam wielką ochotę się przesiąść, ale nie wiem, czy ta osoba obok ktorej siedzę nie poczuje się urażona? Albo pomyśli, że coś z nią jest nie tak (no jest! przecież pociąga nosem!).

Albo co powinnam zrobić jak usiadł za mną jakiś podpity jegomość i czuję na swojej szyi wyziewy alkoholowe? Przesiąść się czy nie?

Albo jak paniusia piłuje sobie paznokcie obok mnie? Pomijając fakt, że nie lubię tego odgłosu, który wydaje pilniczek, to przecież jest to niehigieniczne!

No to jak to jest? Przesiadać się czy nie?

7

2011-01-17T07:31:00.002Z

Przeczytałam wczoraj książkę. Nie 'skończyłam', tylko 'przeczytałam'. "Nie mów nikomu" Coben'a.

Miałam taki leniwy dzień, obejrzałam po raz n-ty "Dziennik B. Jones", a później przypomniałam sobie o książce, którą już jakiś czas temu wzięłam z biblioteki... Nic ciekawego się w sieci nie działo (czy to możliwe?), więc zaczęłam czytać. I tak mnie wciągnęło, że nie mogłam przestać.

Mam trochę wyrzutów sumienia, że się wczoraj nie uczyłam i nie pisałam, ale chociaż jeden dzień w tygodniu na nic-nie-robienie jest potrzebny. I na myślenie o sobie i na rozpieszczanie się :-)

Podobno dzisiaj jest najgorszy dzień w roku – Blue Monday. Chyba rozumiem, dlaczego...

Ale się nie zniechęcam, mam zaplanowany cały dzień i zamierzam się tego planu trzymać i nie rozczulać się nad sobą (pogoda do d***, ciemno, leniwie...). A świat czeka, żebym przejęła nad nim kontrolę ;-)

P.S.
Jeszcze jedna rzecz. Ellie Goulding 'Your Song' - jest to cover piosenki Eltona John'a, która w oryginale mi się bardzo podoba. Ale w nowym wykonianiu jest chyba jeszcze lepisza. Polecam.

6

2011-01-12T13:48:00.001Z

Hura!

Pierwszy esej tej sesji oddany! A właściwie więcej niż esej: 10-minutowy film na DVD, 40 stron 'sales portfolio' i 1500 słów refleksji. Przygotowanie tej pracy zajęło mojej grupie prawie trzy miesiące, ale wreszcie nadszedł dzień jej oddania i ulżyło mi, że już więcej nie muszę na to patrzeć.

Pogoda jest strasznie marna. Pada, wieje, zimno... i tak cały czas ;-) A przynajmniej do niedzieli, jak pokazuje pogodynka. I jak ja mam się przy takiej depresyjnej pogodzie wziąć do pracy? Jeszcze trzy prace mam do napisania i 'dissertation'. Ale mnie się nie chce... już bym wolała z Maminką w scrabble grać ;-)

Mitchusiowi powoli idzie nauka polskiego. Małe osiągnięcia na poziomie 5-10 słówek dziennie świętujemy kieliszkiem wina albo piwem. Ale mogłoby być lepiej. Niestety motywacji mu brakuje, bo przyjazd do Polski raczej nie dojdzie do skutku. Ale ja się nie poddaję i go popycham do nauki. Dobrze by było, gdyby mnie też tak ktoś popchnął.

Póki co idę sobie zrobić galaretkę. Może jak sobie osłodzę trochę życie, to mi się zachce... :-)

5 - o marketingu

2011-01-07T12:30:00.001Z

Co za patent!

Kupiłam dzisiaj Clean & Clear Shine Control żel do mycia twarzy. Jak zawsze poszłam do drogerii Boots, zrobiłam zwrot do działu z żelami do twarzy, znalazłam mój ulubiony... i ze zdziwnieniem stwierdziłam, że opakowanie (czyli buteleczka) jest inne.

Jako OMC marketingowiec pomyślałam sobie, że to żadna nowina - opakowania zmienia się żeby 'odświeżyć' produkt i zwrócić uwagę klientów. Ale coś mi nie pasowało...

Postanowiłam porównać mój nowy nabytek ze starym, prawie wykończonym żelem. I co się okazało? Tak jak się spodziewałam! Nowa buteleczka ma mniejszą pojemność!!! A zapłaciłam za nią tyle samo, co za starą o większej pojemności, czyli większej zawartości żelu.

Ja to zauważyłam i już więcej tego żelu nie kupię (chyba; przynajmniej takie mam postanowienie na tą chwilę). Natomiast będzie wiele osób, które nie zauważą różnicy i będą dalej kupować de facto droższy żel. I to marketingowcy nam to robią! ;-)

4

2011-01-06T09:34:00.002Z

Wczoraj wieczorem przerobiłam z Mitchem pierwsze kilka stron samouczka do języka polskiego.

Zaczęliśmy od alfabetu i czytania liter 'Polish way'. Mitch wiedział, jak przeczytać Ą i próbował tą samą zasadę zastosować do Ć wymawiając je [cą]. Teraz już wie, że kreseczka nad literką to zmiękczenie, a ogonek to wymowa nosowa ;-)

Tak więc wczoraj skupiliśmy się na czytaniu i wymowie. Zakończyliśmy "lekcję" czytając wstęp do polskiego paszportu:

"Władze Rzeczypospolitej Polskiej zwracają się z uprzejmą prośbą do wszystkich, których może to dotyczyć o okazanie posiadaczowi tego paszportu wszelkiej pomocy jaka może się kazać niezbędna w czasie pobytu za granicą."

Nie było łatwo - największą trudność sprawiło Mitchowi słówko "niezbędna".

Postanowiliśmy, że Mitch spróbuje uczyć się dziesięciu słówek dziennie. Zobaczymy, jak to będzie wyglądać w rzeczywistości. Póki co jest bardzo podekscytowany odkrywaniem języka polskiego. Zainstalował sobie nawet aplikację z polskimi słówkami na iPod. Ciekawa jestem na jak długo starczy mu entuzjazmu.

Dzisiaj mamy w planach lekcję pt. "Dzień dobry. Nazywam się..."

3

2011-01-05T18:37:00.000Z

Poświątecznie rozleniwienie nie sprzyja nauce.

A jak się właśnie okazało, jeden ze studentów z którymi pracuję nad grupowym projektem miał wypadek i teraz trzeba napisać jego część eseju. Tak więc mam dodatkową rzecz do zrobienia.

Na szczęście wykładowcy na uniwerku są raczej wyrozumiali i oceniając naszą pracę mają uwzględnić okoliczności łagodzące. Nie mogę tego w żaden sposób sprawdzić, ale mam nadzieję, że tak właśnie będzie.

Pogoda jak w marcu - dzień rozpoczyna się słońcem, w okolicach południa pada, a pod wieczór prószy śnieg. Robię dobry użytek z maszyny do kawy którą dostaliśmy na Święta i popijam ciepłą vanilla late na rozgrzanie i rozbudzenie.

Miałabym ochotę upiec ciasto, ale a) Mitch nie jada ciast, b) ja jestem na diecie, c) nie powinnam mieć na to czasu, bo powinnam się pilnie uczyć i pisać prace.

2 - poświątecznie

2011-01-04T08:25:00.001Z

Święta, święta i po świętach.

Obchodziliśmy je po raz kolejny w angielskim stylu: wigilijna kolacja w restauracji, otwieranie prezentów rano 25 grudnia, pieczenie indyka i Christmas Pudding. Poza tym mnóstwo jedzenia i leniuchowania przez cały świąteczny i noworoczny okres. A teraz trzeba się pozbyć oponki z brzucha. Tak więc w najbliższym czasie kuchnia nie będzie pachnieć pieczonym ciastem, a blender który dostałam od Mikołaja będzie używany do robienia zdrowych i pełnych witamin fruit shakes.

Przede mną pięć ciężkich miesięcy. Godziny, dnie i tygodnie spędzone na przygotowaniach do majowych egzaminów mnie przerażają. Mój Kochany mówi, że czas szybko mija i że niedługo będą wakacje. A ja nie jestem pewna czy chce, żeby czas szybko mijał.

Zmiana godzin pracy Mitcha zmusiła nas do wstawania o piątej rano w dni powszednie, więc mam nadzieję, że będę miała trochę więcej czasu do nauki dzięki wczesnemu rozpoczynaniu dnia :-)

I mam nadzieję, że od czasu do czasu wydarzy się coś ciekawego, o czym będę mogła napisać.

1 - noworocznie

2011-01-01T00:30:00.012Z

Kto ocenia moje wybory?

Na pewno Rodzina. I ta część ludzkości zazwyczaj jest po "mojej stronie". I nieważne, co sobie postanowię, Rodzina zawsze będzie mnie wspierać. Czasami też doradzać, ale to już jest moja sprawa, czy się do tych rady zastosuję.

Mój Kochany też jest zainteresowany moimi wyborami. Jakby nie patrzeć, mają one wpływ też na Niego. Dlatego Jego zdanie na pewno muszę (i chcę) brać pod uwagę. Często doradza mądrze, chcociaż zdarza Mu się coś "palnąć" i wtedy udaję, że się zgadzam, a i tak robię rzeczy po swojemu. Taka wypracowana taktyka :-)

Ale inni też oceniają. Znajomi na przykład. Wolałabym, żeby akceptowali, nawet jeśli się nie zgadzają. Ale oceny z ich strony nie lubię. W końcu to są moje wybory i ich one że tak powiem, nie dotyczą.

Przypuszczam, że znajomi znajomych też oceniają, jak się dowiedzą, co i jak.

Ale mój wybór na ten nadchodzący rok jest taki: nie przejmować się.

Szczególnie tymi, których zdanie i tak niczego nie zmieni. Bo po co mam myśleć, zastanawiać się, czy moje wybory są powszechnie akceptowane, denerwować się, jak ktoś krytykuje i zmieniać to co robię, żeby zadowolić innych? W tym roku to ja jestem najważniejsza! ;-)

Ja potrzebuję miejsca, czasu i ciszy na naukę; wyrozumiałości, jak humory mi się zmieniają; wsparcia, kiedy będę zdawać ostatnie egzaminy; opieki, kiedy będę po nich pół-żywa i wakacji - zasłużonych.

A w zamian będę najlepszą, najukochańszą i najwspanialszą Martą na Świecie :-)